Илмий тадқиқотчи Ойдин Ҳақназарова 📚

Тошкентга келиб ётоқхонада яшамаган, прописка ва ижара муаммоларини бошидан ўтказмаган инсон одам бўлмаса керак, айниқса гап илм аҳли ҳақида кетганда. Чунки илм йўлини танлаган инсон учун ортга қайтиш йўли бўлмайди. Бухоро вилоятининг Шофиркон туманида туғилган Ойдин Ҳақназарова айни пайтда Тошкент тўқимачилик ва енгил саноат институтида ўқитувчи ва тадқиқотчи сифатида фаолият юритмоқда. Унинг пойтахтдаги ҳаёт йўли осон кечмаган, оиласини қўллаб-қувватлаш мақсадида иш излаган бўлса-да, бошида Тошкентдан иш топа олмаган.

Дастлаб Ўзбекистон давлат санъат ва маданият институтида таҳсил олган Ойдин, кейинчалик Тўқимачилик ва енгил саноат институтидаги амалиётлар орқали лаборант бўлиб ишга кирди. Шундан сўнг у мазкур институтда иккинчи мутахассислик ва магистратура босқичларида ўқишини давом эттирди. Ўқитувчи инсон учун талабалар қаторида ётоқхонада яшаш осон кечмаган бўлса-да, бу қийин кунлар уни тоблади ва тарбиялади. Барча ўқитувчилар қатори унинг ҳам энг катта орзуси ўз уйига эга бўлиш эди ва у бу ҳақда «Уй дардида» номли шеър ҳам ёзган эди.

Ойдиннинг онаси унинг ҳар бир ишида суянч ва қалқон эди. Қизнинг илм қилиши кераклигини айтиб, имтиёзли уйларга ҳужжат топширишни тавсия қилган ва унга доимо мотивация берган ҳам унинг онаси эди. Бироқ докторантурага ҳужжат топшириш жараёнида Ойдин онасидан жудо бўлди. Бу оғир жудоликдан сўнг у бир муддат барча нарсага қўл силтади, аммо кейинчалик онасининг орзуларини амалга ошириш учун яна ҳаракат қилиши кераклигини англаб етди.

Кўп ўтмай унинг энг катта орзуси ушалди ва институт томонидан унинг ҳам фамилияси имтиёзли уй берилиши лозим бўлган рўйхатга киритилгани маълум бўлди. Унга уйнинг калити ва сертификати топширилганда қувонч ва кўзёшни бирга ҳис қилди. Онасининг бу кунларни кўролмаганидан ўксиган бўлса-да, бу хушхабарни баҳам кўрадиган отаси бор эди. Отасининг қучоғида қалтираб турганини ҳис қилган Ойдиннинг қалбида энди болаларининг алоҳида хонаси бўлишидан ғурур туйғуси жўш урди.

Қаҳрамонимиз ҳар доим катта мақсадлар сари интилиш кераклигини таъкидлаб, ўзининг шеърларидаги мисраларни ёдга олади: катта мақсадлар ва катта қадамлар буюк йўлга чиққан Ўзбекистон учун жуда муҳимдир. Унинг бу ҳаёт йўли кўплаб инсонларга илҳом бағишлаб, меҳнат ва сабр орқали ҳар қандай маррани забт этиш мумкинлигини кўрсатади.